اوابین: قرآن و حدیث
منابع قرآن و حدیث، دیدگاه اهل سنت (حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی) و دیدگاه شیعه (جعفری) کنار هم.
وقت نماز اوابین
دیدگاه اهل سنت (حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی)
- قرآن ۳۲:۱۶، ۵۱:۱۷؛ ابوداود ۱۳۲۲ انس این آیات درباره نماز شب را چنین تفسیر کرد: آنان میان مغرب و عشا نماز می‌خواندند.
- صحیح مسلم ۷۴۸ در این حدیث نام «نماز اوابین» برای چاشت آمده است؛ بسیاری از علما این نام را برای نماز میان مغرب و عشا به کار می‌برند.
دیدگاه شیعه (جعفری)
- ثواب الأعمال، ص ۱۱۵ ساعت غفلت میان مغرب و عشاست (نماز غفیله).
- العروة الوثقی، ج ۲، ص ۲۴۶ غفیله پس از مغرب، پیش از رفتن سرخی مغربی خوانده می‌شود.
فضیلت نماز اوابین
دیدگاه اهل سنت (حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی)
- ترمذی ۴۳۵ شش رکعت پس از مغرب برابر دوازده سال عبادت است. ترمذی و دیگران این روایت را بسیار ضعیف دانسته‌اند.
دیدگاه شیعه (جعفری)
- ثواب الأعمال، ص ۱۱۵ پیامبر ﷺ: در ساعت غفلت نافله بخوانید، هرچند دو رکعت سبک، که شما را به بهشت می‌رساند.
- وسائل الشیعه، ج ۸، ص ۱۲۱ امام صادق (ع): هر کس این دو رکعت را میان مغرب و عشا بخواند و از خدا بخواهد، خدا به او عطا می‌کند.
نماز اوابین: رکعات
دیدگاه اهل سنت (حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی)
- معمولاً ۶ رکعت دو رکعت دو رکعت پس از سنت مغرب؛ این عدد بر روایت ضعیف بالا تکیه دارد.
دیدگاه شیعه (جعفری)
- العروة الوثقی، ج ۲، ص ۲۴۶-۲۴۷ ۲ رکعت: در اولی پس از حمد قرآن ۲۱:۸۷-۸۸، و در دومی قرآن ۶:۵۹.
شماره احادیث بر پایه sunnah.com است. منابع جعفری با نام کتاب، جلد و باب آمده‌اند.
منابع نمازهای دیگر
آخرین به‌روزرسانی: سه‌شنبه ۶ اکتبر ۲۰۲۶